ตอนที่ 7 เรื่อง ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว

ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว

จะขอกล่าวถึงปาฏิหารย์ในคุณพระเครื่องของหลวงปู่ก๋วนเท่าที่พอจะทราบจากเพื่อนๆที่แขวนพระสมเด็จของหลวงปู่ นอกจากพุทธคุณที่ผมกล่าวถึงโดยประสบกับตัวเองไปแล้วนั้นอีกหนึ่งพุทธคุณซึ่งก็เคยเล่าให้พระอาจารย์น้ำเพชรกับหลวงพี่แมวฟัง  เป็นสมเด็จปรกโพธิ์นั่งโต๊ะซุ้มระฆังที่พระอาจารย์สันต์ได้ให้กับเพื่อนของเพื่อนผมไปโดยท่านพระอาจารย์ได้ตอบแทนเขาที่มีน้ำใจช่วยเหลือซ่อมรถที่วัดเขาตะแบก เพื่อนท่านนี้เป็นเพื่อนกับเพื่อนของผมได้ขับมอเตอร์ไซด์ช๊อปเปอร์กลับบ้านที่เมืองจันทร์แต่ในขณะที่กำลังขับช๊อปเปอร์อยู่ระหว่างทางได้ถูกวัยรุ่นขี่มอเตอร์ไซด์มาประกบโดยผู้ที่ซ้อนท้ายได้ใช้ปืนยิง ปรากฏว่าปืนยิงไม่ออก เพื่อนของเพื่อนผมท่านนี้เล่าให้ฟังว่าได้ยินเสียง “แช๊ะ” ปืนยิงไม่ออกอย่างชัดเจน ซึ่งในคอของเขามีเพียงพระสมเด็จปรกโพธิ์นั่งโต๊ะซุ้มระฆังที่หลวงปู่ก๋วนท่านสร้างอยู่เพียงองค์เดียว  หลังจากนั้นเพื่อนของเพื่อนผม ได้เล่าให้เพื่อนผมฟัง แล้วเพื่อนผมได้กลับไปเล่าให้พระอาจารย์สันต์วัดเขาตะแบกฟัง หลวงพ่อบอกว่า ”ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว”